چای شیرین آمریکایی و چای یخ

The United States چای خود را سرد می‌نوشد. در سراسر کشور، چای یخی سهم بسیار بزرگی از چای مصرفی را تشکیل می‌دهد، اما خانه معنوی آن South است، جایی که sweet tea فرمانرواست. sweet tea چای سیاهی است که پُرمایه دم می‌شود و در حالت داغ به‌فراوانی با شکر شیرین می‌شود تا شکر کاملاً حل شود، سپس سرد شده و روی یخ ریخته می‌شود — که به‌طور مشهور «شراب خانگی South» لقب گرفته، عبارتی که فیلم Steel Magnolias در سال ۱۹۸۹ آن را رایج کرد. این نوشیدنی پیش‌فرض بر سفره‌های جنوبی، در باربیکیوها، شام‌های کلیسا و رستوران‌هاست که به‌طور طبیعی تعارف و آزادانه دوباره پُر می‌شود. نخستین دستور چاپ‌شده شناخته‌شده sweet tea در کتاب آشپزی Virginia در سال ۱۸۷۹ با نام Housekeeping in Old Virginia ظاهر شد (با چای سبز)، و شکل چای‌سیاه‌یخیِ شیرین در طول اوایل سده بیستم با ارزان‌ترشدن چای سیاه و گسترش یخچال به کالای اصلی جنوب بدل شد. فراتر از South، چای یخی آمریکایی از «unsweet» شیرین‌نشده تا نسخه‌های مدرن دست‌ساز cold-brew و بطری‌شده که از Brooklyn تا Portland یافت می‌شوند، گستره دارد.

چگونه آماده می‌شود

چای سیاه پُررنگ و داغ دم می‌شود؛ برای چای شیرین، شکر در حالت داغ به آن افزوده و هم زده می‌شود تا کاملاً حل شود، سپس چای خنک می‌شود و روی مقدار فراوانی یخ سرو می‌گردد، اغلب همراه با لیمو. چای سردِ دم‌کشیده برگ‌ها را ساعت‌ها در آب سرد می‌خیساند تا نتیجه‌ای لطیف‌تر و کم‌تلخ‌تر به دست آید.

ظرف

لیوانی بلند پر از یخ که از پارچی آماده در یخچال یا روی میز دوباره پر می‌شود.

نقش اجتماعی آن

در جنوب، تعارف چای شیرین کنشی بنیادین از مهمان‌نوازی و تعلق است؛ یک پارچ پُر نشانهٔ خوش‌آمد است، و «sweet or unsweet?» پرسشی مرسوم بر سر سفره است.

چه چیزی آن را همراهی می‌کند

قاچ‌های لیمو، یخ بیشتر، نعنا؛ همراه با کباب، مرغ سرخ‌کرده و غذاهای دلچسب جنوبی سرو می‌شود.