Amerikan tatlı çayı ve buzlu çay

Amerika Birleşik Devletleri çayını soğuk içer. Ülke çapında buzlu çay, tüketilen çayın ezici bir payını oluşturur, ancak ruhani yurdu tatlı çayın hüküm sürdüğü Güney'dir. Tatlı çay (sweet tea), henüz sıcakken güçlü demlenip şeker tümüyle çözünsün diye bolca şekerle tatlandırılan, ardından soğutulup buz üzerine dökülen siyah çaydır — ünlü bir biçimde "Güney'in ev şarabı" olarak anılır, 1989 yapımı Steel Magnolias filminin popülerleştirdiği bir deyiş. Güney sofralarında, barbekülerde, kilise yemeklerinde ve lokantalarda varsayılan içecektir; hiç sorulmadan sunulur ve serbestçe tazelenir. Bilinen ilk basılı tatlı-çay tarifi, 1879 Virginia yemek kitabı Housekeeping in Old Virginia'da (yeşil çay kullanılarak) yer aldı; tatlı-buzlu-siyah-çay biçimi ise 20. yüzyılın başlarında siyah çay ucuzladıkça ve buzdolabı yaygınlaştıkça Güney'in vazgeçilmezi hâline geldi. Güney dışında Amerikan buzlu çayı, şekersiz "unsweet"ten Brooklyn'den Portland'a bulunan modern zanaat soğuk-demleme ve şişelenmiş versiyonlara kadar uzanır.

Nasıl hazırlandığı

Siyah çay sert ve sıcak şekilde demlenir; tatlı çay için şeker, tamamen çözünsün diye çay sıcakken karıştırılır, ardından çay soğutulur ve bol buzun üzerinde, çoğu zaman limonla servis edilir. Soğuk demleme buzlu çay ise daha yumuşak, daha az acı bir sonuç için yaprakları saatlerce soğuk suda bekletir.

Kap

Buzla doldurulmuş uzun bir bardak; buzdolabında hazır bekletilen ya da masaya konan bir sürahiden tekrar tekrar doldurulur.

Sosyal rolü

Güney'de tatlı çay ikram etmek, misafirperverliğin ve aidiyetin temel bir eylemidir; dolu bir sürahi hoş geldini simgeler ve "tatlı mı, şekersiz mi?" sofrada standart bir sorudur.

Yanında ne gider

Limon dilimleri, ekstra buz, nane; barbekü, kızarmış tavuk ve Güney usulü konfor yemekleriyle birlikte servis edilir.