چای سماور روسی

فرهنگ چای روسی حول سماور شکل گرفته است — «خودجوش»، یک ظرف فلزی که آب را گرم می‌کند و ساعت‌ها آن را داغ نگه می‌دارد و بر بالای آن یک قوری کوچک (zavarnik) قرار دارد. روش متمایز است: یک عصاره چای بسیار غلیظ به‌نام zavarka در آن قوری کوچک دم می‌شود، و هر نوشنده مقداری از آن را در فنجان خود می‌ریزد و با kipyatok، آب جوشی که از شیر سماور گرفته می‌شود، رقیق می‌کند و غلظت را به سلیقه شخصی تنظیم می‌کند. چای در Russia به‌ندرت یک نوشیدنی سریع است — دعوت کسی «به چای» یک دیدار اجتماعی طولانی و بی‌شتاب از گفت‌وگو را می‌گشاید که می‌تواند ساعت‌ها ادامه یابد. چای به‌طرز مشهوری نوشیدنی Pushkin، Tolstoy و کل سنت ادبی است و همچنان یک عادت روزانه تقریباً همگانی باقی مانده است. در قطارها و در خاطره شوروی، چای در لیوانی می‌رسد که در podstakannik، یک نگه‌دارنده فلزی نقش‌دار که به شما امکان می‌دهد لیوان داغ را بگیرید، قرار داده شده است. چای همراه با مربا، لیمو، عسل و انواع شیرینی‌ها نوشیده می‌شود، جرعه‌جرعه نه یک‌نفس.

چگونه آماده می‌شود

چای سیاه فله در قوری کوچکی که روی (یا کنار) samovar گذاشته می‌شود به zavarkaی غلیظ دم می‌شود و چند دقیقه دم می‌کشد. هر فنجان اندکی zavarka می‌گیرد که با kipyatok — آب جوشِ samovar — تا غلظت دلخواه نوشنده پُر می‌شود؛ پُرکردن مجدد تا آنجا که گفت‌وگو ادامه دارد سر می‌گیرد.

ظرف

samovar بر میز چیره است؛ چای در فنجان یا، به‌طور سنتی، در لیوانی سرو می‌شود که در یک podstakannik نگه داشته می‌شود — نگه‌دارنده‌ای فلزی و تزئینی که دست را از لیوان داغ عایق می‌کند و به نمادی از سفر ریلیِ روسی بدل شد.

نقش اجتماعی آن

سرو چای از samovar قلب مهمان‌نوازی روسی است؛ «برای چای بیا» نشانه دیداری گرم و بی‌پایان است که حول گفت‌وگوی آرام با خانواده و مهمانان شکل می‌گیرد.

چه چیزی آن را همراهی می‌کند

مربای میوه (varenye) که قاشق‌قاشق خورده یا در چای هم زده می‌شود، برش‌های لیمو، عسل، شکر؛ sushki و baranki (بیسکویت‌های حلقه‌ای کوچک و خشک)، pryaniki، کیک‌ها و مربا.